میکروفن گذاری

هرقدر میکروفن به منبع صوت نزدیک تر باشد نسبت صدای مستقیم به صدای بازتابیده بیشتر است، بنابراین در استودیو ( آنجا که انعکاس ها و پژواک‌ها ، صدا را دستخوش تغییر می‌کنند)بهتر است که میکروفن را تا حد امکان به نوازنده نزدیک کنید تا جنس صدای ضبط شده متأثر از محیط، تأثیر منفی بر روی صدای ساز مورد نظر نداشته باشد.اگر از میکروفن  کاردیوئید برای ضبط صدای خواننده استفاده می‌کنید دقت نمائید که فاصله آن تا خواننده کمتر از 8 سانتی‌متر نباشد. چون نزدیکی بیش از حد میکروفن به خواننده موجب بروز پدیده مجاورت شده و فرکانس‌های پائین را تقویت و صدا را ضربه ای می‌کند. همچنین ” صفحه پ گیر” را در فاصله حداقل 5 سانتی متری از خواننده قرار دهید.

singer2

گاهی اوقات میکروفن خواننده را به صورت وارونه و آویز قرار می‌دهند، در میکروفن هایی که صدا را از پهلو دریافت می کنند ( میکروفن های دیافراگم بزرگ) خصوصیات گیرایی درحالت وارونه و آویز با حالت عادی و سرپا تفاوتی ندارد.

پیشنهاد می شود میکروفن خواننده را به صورت آویز قرار دهید چون در این حالت می توان پایه میکروفن را در فاصله دورتری از خواننده مستقر کرد تا از ضربه های احتمالی پای خواننده به پایه میکروفن جلوگیری شود. بهتر است میکروفن لامپی را به شکل عادی و سرپا روی پایه ایستاده قرار دهید چون گرمای تولید شده توسط لامپ، موجب گرم شدن کپسول و عرق‌ کردن ممبران می گردد. در چنین وضعیتی به شکل آنی حساسیت میکروفن کاهش یافته وصدا نویزی می‌گردد. در این شرایط میکروفن را در جایی گرم قرار دهید تا کاملاً خشک شود.

میکروفن گذاری برای سازها قدری پیچیده‌ تر است به این دلیل که صدای سازها از سطوح مختلف آن خارج می شود. این بدان معناست که اگر میکروفن به ساز نزدیک شود صدای بخشی از ساز را که به آن نزدیک شده واضح‌ تر از مابقی سطوح ساز دریافت می‌کند. براساس یک قاعده کلی باید فاصله میکروفن از ساز برابر طول بخشی از ساز که صدا درآن تولید می شود، تعیین گردد . اما مورد استثناء هم وجود دارد مانند میکروفن درام در موسیقی پاپ و راک، که صدای مورد نظر ما با میکروفن گذاری نزدیک دریافت می شود. اما قاعده کلی در مورد میکروفن های بالای درام همچنان صادق است.

اصل مورد اشاره در میکروفن گذاری سازهایی همانند گیتار آکوستیک و فلوت نیز کاربرد دارد. یعنی برای گیتار فاصله میکروفن برابر با اندازه بدنه آن و برای فلوت نیز معادل طول فلوت محاسبه می‌گردد. برای ضبط صدای پیانوی بزرگ، اغلب میکروفن (دو میکروفن به صورت استریو)را با توجه به سطح بزرگ ساز در فاصله زیادی در بالای پیانو قرار می دهیم اما در موسیقی پاپ بهتر است میکروفن داخل درپوش پیانو و با فاصله‌ ای که برای ضبط ویلن تعیین می شود، قرار گیرد. در این حالت صدا از دقت کمتری برخوردار است اما همان چیزی است که مطلوب یک  ارکستر پاپ می باشد.اگر اطاقی با ویژگی های  آکوستیکی  مناسب داشته باشید آنگاه می‌توانید فاصله میکروفن را از ساز بیشتر کنید تا در نتیجه صدایی همگن بدست آورید.

آنچه  که دراین مقاله آورده شده نکاتی مهم در امر چگونگی تشخیص وانتخاب میکروفن بصورت خلاصه و کاربردی بوده است. با مطالعه این نکات دریافتید که یک میکروفن خوب به همان میزان در تولید صدای مطلوب اهمیت دارد که یک پیش تقویت کننده خوب می تواند نقش داشته باشد،اما نقش محیط آکوستیکی مناسب و محل قرارگیری میکروفن بسیار مهم‌تر است.

منبع:مجله sound on sound

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *